Mola

Yayınlandı: 11 Kasım 2011 / deftersizkalemsiz

Rüya gördüğün olmuştur değil mi? Kötü rüyalar… Kâbuslar… Bambaşka bir yerdeyken, korkarken ve üzgünken gözlerini açmanla kendini birden şahsi yatağında bulman nasıl rahatlatıcı bir hisse, işte onu yaşadım oraya gidince. Ama zaman durmadı. Keşke dursaydı. Ama durmadı.

Yurda adımımı attığım an geldiğime pişman oldum. Hem de delicesine! Ama yağan karın sonu gelmedikçe ben de annemin sözünü dinlediğim için kendimi takdir etmeye başlıyorum. Odada yalnız olmak canımı çok sıkıyor, korkarım diye korkuyorum. Ama bir yandan da sessizliğin tadını çıkarmaya çalışıyorum. Film üstüne film izliyorum. Kitap okuyamıyorum. Bir hafta sonraki sınavlarıma çalışamıyorum. Bunun için vicdanımla savaşıyorum. Paramı son kuruşuna kadar harcıyorum. Falan filan.

Burada bir süre kaldıktan sonra artık gelmek pek koymaz dedim. Halt ettim. Kimsenin olmayışından belki de ama kendimi bu sefer çok yalnız hissettim. Eğer dün salaklık etmeyip okula gitmiş olsaydım hem kafam dağılırdı hem de ders kaçırmamış olurdum. Aferin bana Reph!

Her neyse.

Baksana…

Ömrümüz burada çürüyecek mi dersin dostum?

Aksidir inşallah.

Amin.

Not: Seni seviyorum.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s